บาาซิล
อยากเวิ่นมาก ทวิตเต้อก้จะยาวเกินไป 1 เดือนแล้วที่มาอยุ่มาบราซิล เร้วมากๆ ไม่ได้มีปัญหาอะไร เรื่อยๆ ดีบ้างไม่ดีบ้าง ย้อนไปวันแรกที่มาถึง แบบเหนื่อยมาก นั่งเครื่องเกือบยี่สิบชั่วโมง มันเมื่อยมาก อยากอ้วก ได้ไปนอนโรงแรมในเซ้าเปาโล ห้องเดียวกับจอม พบว่าใบขึ้นเครื่องต่อของตัวเอง มันเจ็ดชม. ไอ้เชี่ย นานไปไหน วาลันเทียมาส่งที่สนามบินเซาเปา แล้วบอกว่า น้ำ ต้องต่อเครื่องเอาเองนะ เซาเปา>ซัลวาดอ>คองคิสต้า ไม่ต้องห่วงนะ คนที่นั่นพูดอังกิดไม่ได้ แต่ยูมัวเซอไว้ คิดในใจเซอไว้เชี่ยไรจ้ะ55 แต่ทำหน้าตายิ้มแย้ม แล้วตอบว่า ไอวิว แล้วก้ถึงจนได้! วินาทีแรกที่เจอโฮสแบบน้ำตาจะไหล มันจากอะไรหลายๆอย่าง ลูคัสตะโกนใหญ่เลย55 แล้วเบเบล แชปเต้อของคองคิสต้า ก้มาบอกคร่าวๆ ว่ายินดีต้อนรับไรเงี้ย แล้วก้ส่งเราไปหาโฮสที่โหวกเหวก อยุ่นอกเกต เฟอนานด้า ญาติๆ ช่วยเป้นล่ามภาษาอังกิดให้ แบบเฟอนานด้าสวยมาก นางงามเลยเหอะ ไม่เว่อ ชอบมากกกกก วันแรกน้องพาไปเล่นกีลาทุกอย่าง เห้อ กากมาก แต่ทุกคนน่ารักมาก บังเอินมาถึงวันเกิดของย่าของครอบครัว เลยได้ไปเที่ยวที่ฟาม
(2 months ago)
